تبلیغات
باشگاه اهل قلم - آثار داستانی نویسنده (ادامه پست رضا امیرخانی)


الف: ارمیا، رمان(تهران، سازمان ملّی پرورش استعدادهای درخشان، 1374، چاپ اول)

در این رمان که در 224 صفحه نگاشته شده، «ارمیا» دانشجویی جوانی است که از خانواده مرفّه و بیگانه با فرهنگ جهاد به جبهه اعزام می‌گردد. او با رزمنده‌ای به نام مصطفی آشنا می شود و تحت تأثیر او قرار می گیرد ودر سایه‌ی راهنمایی های او گام‌های بلندی به سوی کمال انسانی بر می‌دارد. مصطفی در جنگ شهید می‌شود و این واقعه به شدّت ارمیا را متأثر می کند. با پایان یافتن جنگ، ارمیا به خانه‌ی خود باز‌می ‌گردد، ولی همچنان افکار و عقاید مصطفی با اوست. او سرانجام خانه‌اش را ترک می کند و در خطه‌ی شمال در معدنی مشغول به کار می‌شود . روزی خبر رحلت امام(ره) را از رادیو می‌شنود و با شتاب به سوی تهران حرکت می‌کند و بر اثر ازدحام جمعیّت به هنگام تشییع جنازه زیر دست  پا می‌افتد و در حالی که در آستانه ی مرگ قرار گرفته، مصطفی را می‌بیند که آغوش بازکرده و او را به سوی خود فرا می خواند.

«ارمیا» با آن که اولین اثر امیرخانی بود و وجود ضعف و کاستی‌های احتمالی آن حتی از سوی خودِنویسنده نیز به صورت مستقیم و غیر مستقیم مورد پذیرش قرار گرفته بود، جامعه‌ی اهل نقد را کم و بیش متوّجه خود نمود.

پرویز شیشه گران، مصطفی جمشیدی و برخی دیگر از قلمزنان این عرصه در نشریات و پایگاه‌های الکترونیکی به نقد و تحلیل این اثر پرداختند. خانم سهیلا عبدالحسینی در کتاب«از نگاه آیینه» این رمان را از زوایای مختلف مورد بررسی قرار داده است.

این کتاب در جشنواره ی 20 سال دفاع مقدس برگزیده شد و در اولین دوره‌ی جشنواره مهر و دومین جشنواره دفاع مقدس نیز مورد تقدیر قرار گرفت.

رمضان یاحقّی در نقدی یا عنوان«ماهی و دریا: نقدی بر رمان ارمیا» در ماهنامه‌ی «کتاب ماه ادبیات» به بررسی و تحلیل این اثر پرداخته است...


ب: منِ او، رمان(حوزه‌ی هنری، 1378، چاپ اول)

علی و مریم، نوه‌های حاج فتّاح، یکی از بازرگانان تهران – هستند که درحال حاضر پدرشان جانشین پدر بزرگ شده و دایم در سفر است. مهتاب و کریم فرزندان اسکندرند که از خدمه‌ی حاج فتّاح است. علی از همان کودکی عاشق مهتاب می‌شود و بیشترِ حوادث داستان، حولِ عشق این دو نفر رقم می خورد. پدر علی در سفر کشته می شود و حاج فتّاح از غم فرزند بیمار می‌گردد. مریم در جریان کشف حجاب، ترک مدرسه می‌کند و برای ادامه‌ی تحصیل به فرانسه می رود. علی وکریم هم کلاسی سیّد مجتبی نوّاب صفوی هستند و تا حدّی  در جریان مبارزات انقلابی او قرار می‌گیرند. کریم به دست برادران شمسی – معشوقه‌‌اش  - کشته‌ می‌شود. مهتاب به مریم می‌پیوندد و هر دو رشته‌ی  نقّاشی به تحصیل مشغول می‌شوند. مادر علی پیوسته از دوستی علی وکریم و عشق علی به مهتاب در نگرانی به سر می‌برد. مریم با «ابوراصف»، رهبر آزادی خواهان الجزایر در فرانسه ازدواج می‌کند و باردار می‌شود و هنگامی که شوهرش به شهادت می رسد، مریم قلبش را می خورد و دختری به نام«هلیا» با دو قلب به دنیا می آورد که بعدها همسر«هانی»، نوه‌ی «فخرالتجّار»  - ا زمبارزان انقلاب – می شود. مهتا، مشتاق ازدواج با علی است، اما علی با وجود شیفتگی اش نسبت به مهتاب، تن به ازدواج با او نمی دهد تا این که این مریم ومهتاب در موشک باران سال 1367 شهید می‌شوند. علی تا پایان عمر، تنها و با عشق مهتاب زندگی می کند. او تحت تعلیم درویش مصطفی است و درآخر هم به شکلی شگفت‌انگیز و ناباورانه جان می‌سپارد.

زهره مترجمی در سایت رسمی اخبار کتاب به بررسی و تحلیل این رمان پرداخته. او در قسمت‌هایی از نقد خود چنین آورده است:

«منِ او، روایت عشق علی فتّاح است و مهتا، دخترِ نوکرِ خانه زادِ این خانواده. عشقی که ما در خطِ سیرِ داستان می‌بینیم، عشقی است پاک ول خام،که در کوره‌ی زمان و بادست درویش مصطفی آبدیده می‌شود. زمانی که علی، مهتاب را فقط برای مهتاب می خواهد نه هیچ  چیز دیگر؛ وقتی شرط محقّق می شود، درویش مصطفی برابر قولی که سال‌ها پیش داده بود، خبر می‌دهد که فردا برای خواندن خطبه‌ی عقد می آید. ولی وصال مهتاب و علی در روی زمین صورت نمی گیرد. مهتاب به همراه خواهر علی در موشک باران عراقی‌ها شهید می‌شود و علی هم بر اساس روایت: «مَن عَشَقَ ثَمَّ عَفَّ ثُمَّ ماتَ، ماتَ شهیداً» ...

داستان در محله‌ی خانی آباد شکل می‌گیرد که محلّ سکونت فتّاح هاست. دراین محله به جز فتّاح ها، تختی و نوّاب هم زندگی می کنند.

«منِ او» تلاشی است هنرمندانه برای نشان دادن برهه‌ای از تاریخ. نشان دادن فضای تهران قدیم، روزهای کشف حجاب و حتی شخصیت نوّاب.

به عقیده‌ی برخی از منتقدین و خوانندگان، این رمان، زیبایی رمان ایرانی را به یاد داستان خوانان ایرانی می آورد، به گونه‌ای که بسیاری از خوانندگان از آن به عنوان یکی از بهتریم رمان‌های ایرانی یاد کرده‌اند.

از«منِ او» در جشنواره‌ی مهر تقدیر ویژه به عمل آمد. این کتاب جزو 3 کتاب برگزیده‌ی منتقدان مطبوعات در سال 1378 شد و همچنین جزو 3کتاب منتخب سال 1379 بود.

 

ج: «ازبه » داستان بلند (تهران، نیستان، 1380، چاپ اول)

دراین داستان بلند 170 صفحه‌ای سرگرد مرتضی مشکات، خلبان هواپیمای اف4، طیّ عملیاتی در منطقه ی کرکوک، همراه سرگزد آرش تیموری دچار حادثه شده، در اثر سقوط هواپیما، پای راست خود ودر پیِ آن، اجازه‌ی پرواز را ازدست می دهد. این امر به افسردگی شدید او می انجامد. نامه نگاری های همسر وی با مسؤولان و همرزم وی – سرگرد تیموری  - برای گرفتن اجازه‌ی پروازِ او به نتیجه نمی‌رسد. سرگرد مشکات بر اثر آشنایی با یک دختر دانش‌آموز  - که به رزمندگان جبهه نامه نوشه بوده است – کم کم روحیّه‌ی خود را به دست می‌آورد. دختر که پدر و مادرش را در اثر بمباران از دست داده، نزد عمویش زندگی می‌کند. مشکات پس از پی گیری و مکاتبات فراوان با فرماندهی نیروی هوایی، معاونت عملیات پرواز و واحد گزینش پزشکی هوایی برای اثبات توانایی پرواز خود به نتیجه ای نمی‌رسد و مأیوس می‌شود؛ اما در سفر هوایی به همراه خانواده به سوی مشهد بر اثر مسمومیّت خلبان، هدایت هواپیما دچار مشکل می شود. سرگرد مشکات ادامه‌ی پرواز را به عهده می‌گیرد و هواپیما را به سلامت به مقصد می‌رساند و ثابت می کند که هنوز قادر به پرواز است. تمام داستان به صورت نامه‌های است که بین افراد مختلف داستانی ردّ و بدل شده است.

خانم سمیرا اصلان پور در مجله‌ی ادبیات داستانی تحت عنوان« از (من) به (او) » به بررسی و تحلیل این داستان بلند نامه نگارانه پرداخته است.

 

د: گزیده‌ی ادبیات معاصر، مجموعه‌ی داستان ( تهران، نیستان، 1378، چاپ اول)

این کتاب حاوی 6 داستان می‌باشد که جز داستان«انگشتر»  بقیه به نوعی در ارتباط با جنگ هستند.

در داستان سال نو، دختر و پسری از دیدن حامیان جوان رزمندگان درخیابان می‌گویند.

در 3نفر، 3 رزمنده و دوست – که یکی در جنگ پرده‌ی گوشش پاره شده است- د رگشت و گذار در میدان انقلا، با پدیده‌های پس از جنگ، یعنی نوارهای مبتذل، عکس‌های نامناسب و پاسور روبه‌رو می شوند.

ناصر ارمنی، شخصی که در محله‌ی ارمنی‌ها بزرگ شده، مسجدی وقف می‌کند و به حج می رود و شغل کبابی در پیش می‌گیرد. اوو همسرش بعدها در موشک باران به شهادت می رسند، اما باز هم او را با همان نام می شناسند.

خیابان، گشت و گذار روح یک شهید در خیابان ‌هایی است که نام شهیدان بر آنها نهاده شده. روح به واگویه‌ی وقایع پس از جنگ و در پایان به وصف شهدای همجوار خویش در بهشت زهرا می پردازد.

در گوش شنوا، دختری با یک جانباز  شیمیایی و قطع نخاعی دردِ دل می‌کند و از تغییر حالات و رنگ عوض کردن و تبدیل شدن پسر خاله‌اش به یک«رپ» شکایت می‌کند.

 

هـ : بیوتن،رمان (تهران، علمی، 1387ع چپ اول)

این کتاب که درون مایه‌ای پیرامون هویّت انسان ایرانی در پایتخت دنیار امروز – نیویورک – دارد، برگرفته از تجربه ی یک سال سیر وسفر نویسنده باخودروشخصی در سراسر ایالات متّحده‌ی آمریکا و مشاهده‌ی شرایط اجتماعی و فرهنگی این کشور و طیف های مختلف مهاجران ایرانی است.

نگارش این اثر با حجمی حدود 500 صفحه و 8 فصل، 6 سال و 6ماه به طول انجامید و شخصیت اصلی آن به گونه‌ای ادامه‌ی شخصیت ارمیا در نخستین رمان نویسنده است.

مقاله‌ی بلند و علمی«نشت نشا» که پیش از این منتشر شده بود، نتایج و ثمرات گشت و گذار هوشمندانه‌ی نویسنده با نگاهی همه جانبه نگر در کشور آمریکاست.

با چاپ «بیوتن» تریلوژی یا 3 گانه‌ی امیرخانی- ارمیا، منِ او، بیوتن – کامل شد و اوصرف نظر از داوری‌های مثبت یا منفی اکنون به عنوان نویسنده‌ای صاحب سبک – هم در فرم و هو در محتوا – با کاربست صناعت‌ها و شگردهای خاصّ داستانی در جامعه‌ی ادی شناخته شده است و باید منتظر نقدها و نظرهای خاصّ و عام باشد.




طبقه بندی: معرفی نویسنده، معرفی کتاب،

تاریخ : شنبه شانزدهم آذر 1392 | 09:10 | نویسنده : قلم